مقايسه گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان

مقايسه گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال

خلاصه

مقدمه: روشهای بیهوشی در جراحی سزارین، مزایا و معایبی برای مادر و نوزاد در پی دارد. در این مطالعه برای مقایسه بیهوشی عمومی و نخاعی، گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در این دو روش بیهوشی مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 200 بیمار کاندید سزارین (100بیمار با بیهوشی عمومی و 100 بیمار با بی حسی اسپینال) انجام شد. اطلاعات دموگرافیک جمع آوری شد. نمونه ها بلافاصله بعد از تولد نوزاد و بسته شدن بندناف از وريد نافي نوزاد در بیمارستان اکبرآبادی تهران گرفته شد. نوزادان مورد مطالعه وزن 4-5/2 كيلوگرم داشتند و از قبل هيچ مشكلي نداشتند . مادران مورد مطاله هیچ مشکل طبی و مامایی نداشتند و سن سن حاملگي آنها 40-37  هفته بود و جنین ان ها هم هیچ مشکلی نداشت.  FHR تا زمان سزارین نرمال بود. دو گروه مورد مطالعه از نظر تاثیر روش بیهوشی بر گازهـاي خـون و همچنین میانگین آپگـار دقيقه اول و پنجم محاسبه و مقايسه شد. برای آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید. سطح معنادار در تمام موارد 0،05 >P در نظر گرفته شد.

یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که در دو گروه بیحسی اسپینال و جنرال به ترتیب، میانگین PH برابر با 124/0  ± 26/7 و 096/0  ± 25/7،  میانگین PCO2 برابر با 55/14  ± 28/54 و 98/12  ± 20/54 ، میانگین HCO3 برابر با 88/8  ± 51/23 و 36/3  ± 01/23 ، میانگین PO2 برابر با75/17  ± 00/33 و 56/13  ± 25/33 ، میانگین آپگار برابر دقيقه اول و پنجم با 99/0  ± 15/8 و 28/1  ± 88/7 ، میانگین بیلی روبین توتال برابر با99/0  ± 15/8  و 28/1  ± 88/7، میانگین BE برابر با75/5  ± 34/3- و 09/4  ± 79/3- و میانگین O2SAT برابر با18/18  ± 44/53 و 27/19  ± 73/51 بود. هیچ یک از متغیرها بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار نشان ندادند.

نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که تاثیر دو روش بیهوشی عمومی و موضعی اسپینال بر شاخص های گازهای خون بند ناف و همچنین نمره آپگار نوزادان یکسان است .

کلمات كليدي: سزارین،آپگار، گازهای خون بند ناف ، بیهوشی عمومی، بی حسی اسپینال

Comparison of umbilical cord blood gases and first and fifth minute Apgar score of infants from elective cesarean section between general and spinal anesthesia

Abstract

Introduction: Anesthetic procedures in cesarean section have advantages and disadvantages for mother and infant. In this study, for comparing general and spinal anesthesia, umbilical cord blood gases and first and fifth minute Apgar score from the elective cesarean section were investigated in these two methods of anesthesia.

Materials and Method: This cross-sectional study was performed on 200 patients with cesarean section (100 patients with general anesthesia and 100 patients with spinal anesthesia). Demographic information was collected. Samples were taken immediately after birth and umbilical cord closure from the umbilical vein in Akbraabadi Hospital in Tehran. The neonates weighed 2.5-5 kg and had no problems. The studies mothers had no medical or midwifery problems and their gestational age was 37-40 weeks and their fetuses had no problems. FHR was normal until cesarean section. The two groups were compared in terms of the effect of anesthetic method on blood gases and Apgar score of the first and fifth minutes. Data analysis was performed by SPSS. Significant level was considered P <0.05.

Results: The results of the study showed that in the two groups of spinal and general anesthesia, the mean PH was 7.26 ± 124.03 and 7.25 ± 0.96, the mean PCO2 was 54.28 ± 14.55 and 98 54/20 ± 12, mean HCO3 was 23.51 ± 8.88 and 23.01 ± 36.3, PO2 mean was 33.3 ± 17.75 and 33.25 ± 13.56, the mean APGAR was 8.18 ± 0.99 and 7.88 ± 1.28 ,the mean of total bilirubin was 8.18 ± 0.99 and 7.88 ± 1.28, the mean BE was 3.34 ± 5.75, and 7.83 ± 1.87, the mean O2SAT was 53.44 ± 18.15 and 51.73 ± 19.29, respectively. None of the variables showed significant statistical differences between the two groups.

Conclusion: This study showed that the effect of both general and local spinal anesthesia on umbilical cord blood gases and also Apgar score of neonates is statistically the same.

Key words: Caesarean section, Apgar, Cord blood gas, General anesthesia, Spinal anesthesia

مقدمه

بررسي گازهاي خون بندناف به منظور ارزيـابي وضـعيت اكسيژناسيون، اسيد- باز و پاسخ جنـين بـه اسـترس زايمـان صورت ميگيرد. اسيدوز خفيف يك پديده فيزيولوژيك بـوده و در اين صـورت خطـري نـوزاد را تهديـد نمـيكنـد، لـيكن اسيدمي شديد ميتواند با افزايش مرگ و مير نوزادي و آسيب رشـد عـصبي نـوزاد همـراه باشـد  [1]. اسـتفاده از داروهـاي بيهوشي در سزارين بـه روش بـيحـسي نخـاعي يـا بيهوشـي عمومي به صورت مستقيم و غيرمستقيم نوزاد را تحـت تـأثير قرار داده و اين امر ميتواند به صـورت تغييراتـي در گازهـاي خون بنـدناف نـشان داده شـود [2, 3]. در سـزارين بـا بيهوشـي عمومي، اكثر داروها از جفت عبور كرده و اثر تـضعيف كننـده تنفسي در نوزاد دارند. ميزان تأثير بر روي جنين عمدتاً بستگي به مقدار دارو و زمان تجويز آن قبل از زايمان دارد. PH پـايين خون جنين (1/0 واحد كمتر از مادر) باعث تسهيل عبور يـك ماده از جفت و برداشت توسط جنين ميشود [4, 5]. پايين بودن PH بدان معني است كه داروهاي بازي ضعيف (داروهاي بيحسي موضعي، مخدرها) كه به صـورت غيريـونيزه از جفـت عبـور ميكنند، در گردش خون جنيني به صورت يونيزه خواهند بود و از آنجايي كه داروي يونيزه نميتواند به آساني از جفـت بـه سمت گردش خون مادر عبور كند، اين دارو بر خلاف تجمـع غلظتي در خون احتباس پيدا ميكند كه اين پديده به دام افتادن يونها خوانده ميشود كه ميتواند توجيه كنندة غلظـت بـالاي ليدوكايين در جنين در صورت وجود اسـيدوز ناشـي از زجـر جنين باشد [1]. در سزارين با روش بيحـسي نخـاعي، در صـورت عـدم استفاده صحيح از داروها با از كار انداختن سيـستم سـمپاتيك محيطي و افت فشار خون مادر همراه بوده و منجر بـه كـاهش جريان خون رحم، خونرساني جفت و هيپوكسمي و اسـيدوز جنين خواهد شد [6, 7]. با توجه به اهميت این موضوع و با توجه به مطالعات کمی که در این زمینه صورت گرفته است، این مطالعه با هدف مقايسه گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال انجام شد.

روش کار

در این مطالعه، با در نظر گرفتن خطای 05،0=α و توان 9/0 و در نظر گرفتن درصد ریزش ، و با توجه به مطالعه مشابه  [8]  برای هر گروه 100 نفر محاسبه گردید. معیارهای اصلی ورود به مطالعه عبارت بودندن از: تمامی بیماران تحت سزارین الکتیو با دو روش مذکور و نداشتن سابقه بیماری. معیار اصلی خروج از مطالعه: نیز  عدم رضایت بیمار بود. در این مطالعه مقطعی، پس از تاییدیه کمیته اخلاق پزشکی (ir.iums.fmd.rec.1396.9411290013) ، 200 نفر بيمار (100 نفر در هر گروه) در بازه زمانی سال 1397 با نمونه گیری تصادفی، وارد مطالعه شدند. فرم رضایت نمامه از افراد داوطلب گرفته شد.  اطلاعات دموگرافیک شامل سن، گراویتی، پاریتی، وزن، قد و نمایه توده بدنی جمع آوری شد. نمونه ها بلافاصله بعد از تولد نوزاد و بسته شدن بندناف از وريد نافي نوزاد در بیمارستان اکبرآبادی تهران گرفته شد. ابتدا سرنگ به هپارين آغشته گشته، هرگونه حباب هوا خالي می شود. نمونه مورد نظر گرفته شده و در ظرف محتوي يخ حداكثر بعد از 20-10 دقیقه به آزمايشگاه ارسال و توسط دستگاه گاز خون (مدل AVL995 Blood Gas Analyzer ) ارزیابی گردید.  PH، PCO2 ، HCO3 و PO2 خون بند ناف، میانگین آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان بررسی و ارزیابی شد. نوزادان مورد مطالعه وزن 4-5/2 كيلوگرم داشتند و از قبل هيچ مشكلي نداشتند. مادران مورد مطاله هیچ مشکل طبی و مامایی نداشتند و سن سن حاملگي آنها 40-37  هفته بود و جنین ان ها هم هیچ مشکلی نداشت.  FHR تا زمان سزارین نرمال بود. برای نمایش داده‌ها از شاخص‌های عددی و جداول فراوانی استفاده شد، به طوریکه داده ها برای متغیر‌های کمی به صورت ميانگين (± انحراف معيار) و برای متغیر‌های کیفی به صورت فراواني (درصد) نشان داده شده است. به طور کلی برای آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید. سطح معنادار در تمام موارد 0،05 >P در نظر گرفته شد.

نتایج

در این مطالعه ابتدا نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنوف چک گردید که مقدار P value بالای 05/0 بود و تمامی داده ها حالت نرمال یا پارامتریک برقرار بود. در گام بعدی متغیر های دموگرافیک و base line مادران در دو گروه مورد نظر مقایسه شد. نتایج آن در جدول 1 نشان داده شده است.

نتایج در این مطالعه نشان داد که میانگین نمایه توده بدنی در مادران حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال برابر با 35/4  ± 07/35 و در در مادران حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال برابر با 45/8  ± 30/24بود که اختلاف مورد نظر در دو گروه از لحاظ آماری در این مطالعه معنی دار نبود(096/0).  میانگین سن  و وزن  مادران در دو گروه روش بی حسی اسپاینال و جنرال اختلافات  آماری معنی دار داشتند (017/0 و 028/0) ، ولی از نظر متغیر قد، اختلاف  معنی دار نبود(078/0).

در گام بعدی به آزمون فرضیات مختلف پرداخته شد. متغیرهای PH ، PCO2 ، HCO3 ،  PO2 ، آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین و  بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال با هم مقایسه شدند که نتایج در جدول 2 خلاصه شده است. با توجه به نتایج خلاصه شده در جدول 2، دوگروه در هیچ یک از متغیرهای مورد بررسی، اختلاف آماری معنی دار نشان ندادند.

جدول شماره -1- مقایسه متغیر های دموگرافیک و base line مادران در دو گروه اسپاینال و جنرال

                  گروه های مطالعه

متغیر ها

اسپاینال (100 نفر)جنرال (100 نفر)سطح معنی داری
سن (سال)79/5  ± 03/2886/6  ± 34/27017/0
گراویتی  (تعداد)58/1  ± 39/237/1  ± 43/2251/0
پاریتی (تعداد)07/1  ± 97/005/1  ± 11/1544/0
وزن (کیلوگرم)56/10  ± 65/7018/9  ± 38/73028/0
قد (سانتی متر)51/6  ± 51/16212/5  ± 47/162078/0
نمایه توده بدنی 35/4  ± 07/3545/8  ± 30/24096/0

جدول -2- مقایسه متغیرهای PH ، PCO2 ، HCO3 ،  PO2 ، آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین و  بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال

        گروه های مطالعه

متغیر ها

اسپاینال (100 نفر)جنرال (100 نفر)اختلاف میانگین (فاصله اطمینان)سطح معنی داری
PH  124/0  ± 26/7096/0  ± 25/7015/0  ± 013/0

(044/0 و 018/0-)

411/0
PCO2 (میلی متر جیوه)55/14  ± 28/5498/12  ± 20/54955/1  ± 076/0

(933/3 و 778/3-)

969/0
HCO3 (میلی متر جیوه)88/8  ± 51/2336/3  ± 01/23954/0  ± 502/0

(384/2 و 380/1-)

601/0
PO2 (میلی متر جیوه)75/17  ± 00/3356/13  ± 25/33272/2  ± 249/0-

(240/4 و 738/4-)

913/0
آپگار99/0  ± 15/828/1  ± 88/7163/0  ± 270/0

(591/0 و 051/0-)

099/0
بیلی روبین توتال (mg/dl)99/0  ± 15/828/1  ± 88/7997/0  ± 649/1

(627/3 و 328/0-)

101/0
بیلی روبین (mg/dl)75/5  ± 34/3-09/4  ± 79/3-709/0  ± 444/0

(844/1 و 955/0-)

532/0
O2SAT (درصد)18/18  ± 44/5327/19  ± 73/51889/2  ± 712/1

(41/7 و 99/3-)

554/0

بحث

این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر بیهوشی عمومی و بی حسی نخاعی بر گازهای خون بند ناف و همچنین نمره آپگار نوزادان انجام شد. فرضیه اول پژوهش این بود که: PH خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد. نتایج مربوط به این فرضیه نشان داد که میانگین PH در خون بند ناف نوزادان در دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی دار نداشت. لذا فرضیه اول پژوهش اثبات گردید. مطالعه ما با مطالعات مختلفی مانند مطالعه رفعتی و همکاران [8]، نوری پور و همکاران [9] و ساهانا و همکاران [10] همسو بود. این مطالعات نیز همسو با مطالعه ما نشان دادند که میانگین PH در خون بند ناف نوزادان در دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی دار ندارد. رتکلیف و همکارانش در مطالعه خون نشان دادند که PH در گروه بيحسي نخاعي در مقایسه با بیهوشی عمومی، به طور معنی داری کمتر است [11]. لذا مطالعه ما با این مطالعه همسو نبود. در مطالعه لوه و همکارانش [12]، با بررسی 153 مورد زایمان واژینال و 52 مودر زایمان سزارین، مشخص گردید که pH زایمان واژینال از سزارین بالاتر است و در زایمان سزارین، این عدد،بین نوع بی هوشی، اختلاف آماری معنی ندارد که از این منظر، با نتایج ما همخوانی داشت. جیان و همکارانش نیز با مقایسه بیهوشی عمومی و بی حسی نخاعی در زایمان سزارین نشان دادند که از نظر سطح pH، دو گروه اختلاف آماری معنی دار نداشتند [13]. این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. مسلمی و همکاران نیز همسو با مطالعه ما نشان دادند که اختلاف آماری معنی دار بین دو دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی از نظر pH خون بند ناف وجود ندارد[14] . نتایج مطالعه ظهوری و همکاران نشان داد که PH در گروه بيحسي نخاعي در مقایسه با بیهوشی عمومی، کمتر است، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود. لذا این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو نبود[15]. رفیعی و همکاران، اختلاف معنی درای بین دو گروه سزارین به روش بیهوشی عمومی و اسپینال از نظر pH مشاهده نکردند که با مطالعه ما همسو است.

فرضیه دوم پژوهش این بود که: PCO2 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد. نتایج مرتبط با این فرضیه نیز اثبات شد، به گونه ای که میانگین PCO2 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی درا نشان ندادند. مطالعه جیان و همکارانش [13]نیز از نظر میانگین PCO2 اختلاف آماریی معنی دار نداشتند که با مطالعه ما همسو و سازگار بود. لوه و همکارانش [12]نشان دادند که میانگین PCO2 در زایمان واژینال از سزارین کمتر است و از نظر نوع بی حسی در سزارین، بین بیهوشی عمومی و اسپینال، اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد که نتایج بخش سزارین این گروه با نتایج مطالعه ما همسو بود. رسولی و همکارانش نیز به نتایج مشابه با فرضیه دوم ما رسیدند. این گروه نیز نشان دادند که میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال، اختلاف آماری معنی دار ندارد [16]. کاواک و همکارنش [17] در مطالعه خود نشان دادند که میانگین PCO2 در هر دو روش بی حسی اسپینال و عمومی، مشابه است و نوع بی حسی تاثیر معنی داری بر این متغیر ندارد که نتایج این گروه نیز با مطالعه ما همسو و همراستا بود. ظهوری و همکاران نیز نتایج مشابهی با مطالعه ما از منظر میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال به دست اوردند. رفیعی و همکاران به نتایج متفاوتی رسیدند و اختلاف معنی دار از نظر میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال مشاهده کردند[15]. لذا این مطالعه با مطالعه ما همسو نبود.

فرضیه سوم  پژوهش با عنوان “HCO3 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” نیز با توجه به نتایج حاصل از مطالعه، تایید گردید، بدین معنی که میانگین HCO3 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از میانگین HCO3 نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال بیشتر بوده است ؛ ولی از لحاظ آماری معنی دار نبود. مطالعات مشابه مانند مطالعه رسولی و همکاران [16]، جیان و همکاران [13]، رفعتی و همکاران [8] و رحیمی و همکاران [18]، نتایج مشابهی را به دست آوردند و نشان دادند که نوع بی حسی در سزارین (عمومی، اپیدورال یا اسپینال) تاثیری بر میانگین HCO3 نوزادان ندارد. لوه و همکارانش [12] از نظر میانگین HCO3 بین دو روش سزارین و زایمان واژینال، اختلاف آماری معنی دار مشاهده کردند و نشان دادند که این میانگین در گروه واژینال کمتر از سزارین بود، ولی در روش سزارین، بین نوع بی حسی و  میانگین HCO3 اختلاف معنی دار مشاهده نکردند که این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. فرضیه چهارم با بررسی اختلاف PO2 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال نیز تایید گردید و این متغیر بین دو گروه مورد مطالعه، از نظر آماری اختلاف معنی دار نشان نداد، هر چند میانگین PO2 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال ل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال کمتر بود. این اختلاف جزیی بین این دو روش می تواند ناشی از اکسیژن رسانی به مادر حین سزارین به روش بیهوشی عمومی باشد. در مطالعات مشابه نیز این اختلاف مشاهده گردید. در برخی مطالعات مانند مطالعه رفعتی و همکارانش، اختلاف مشاهده شده معنی دار بود که با مطالعه ما همسو نبود [8]. مطالعه پنس و همکارانش [19] نیز ار نظر میانگین PO2 در خون بند ناف نوزادان، اختلاف آماری معنی دار را بین دو روش بیهوشی عمومی و اپیدورال نشان دادند و حتی نشان دادند که  میانگین PO2 در بیهوشی عمومی به طور معنی درای از از زایمان طبیعی نیز بیشتر است. لذا نتایج این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو نبود. کاواک و همکارانش همسو با مطالعه ما نشان دادند که میانگین PO2 در بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال از نظر آماری یکسان و فاقد اختلاف معنی­دار است. یگین و همکارانش نیز با مقایسه بی حسی اپیدورال و بیهوشی عمومی به نتیجه مشابه با مطالعه ما رسیدند و از نظر میانگین PO2 ، بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار مشاهده نکردند [20]. سندگ و همکارانش نیز نشان دادند که بین بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال و اپیدورال در سزارین از نظر متغیر میانگین PO2، اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد [21]. لذا مطالعه ما نیز با مطالعه این گروه همخوانی داشت. فرضیه پنجم  مطالعه در رابطه با نمره آپگار دقایق اول و پنجم در نوزادان بود (آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم  در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد). نتایج مطالعه این فرضیه را نیز تایید کرد؛ بر اساس آزمون تی مستقل، میانگین آپگار در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی  از لحاظ آماری معنی دار نبود. میلر و همکارانش نیز نشان داد که نمره آپگار در بیهوشی عمومی از بی حسی موضعی کمتر است. این گروه نشان دادند که اختلاف مشاهده شده از نظر آماری نیز معنی دار است [22]. مطالعه ما نیز نمره پایین تر در بیهوشی عمومی رانشان داد، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود.  قلی زاده و همکارانش با بررسی تاثیر بی حسی ترکیبی اسپینال-اپیدورال و زایمان واژینال نشان دادند که نمره آپگار در زایمان طبیعی از سزراین نیز کمتر است و اختلاف آماری معنی دار دارد. ایماتیاز و همکارانش نیز با مقایسه بی حسی اسپینال با بیهوشی عمومی در سزارین نشان دادند که  بیمارانی که تحت بیهوشی عمومی قرار می گرند، نمره آپگار پایین تری در دقایق اول و پنجم از بی حسی اسپینال دارند، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود [23]. نتایج این مطالعه کاملا با مطالعه ما همسو بود. کریشنان و همکارانش نیز با مقایسه بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال نشان دادند که اختلاف آمار معنی دار بین نمره آپگار دقیقه اول بین دو گروه وجود ندارد، هر چند نوزادان متولد شده تحت بیهوشی عمومی مادر، نیاز بیشتری به جریان آزاد اکسیژن و کیسه و تهویه ماسک داشتند [24]. لذا نتایج این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. رفیعی و همکاران با مطالعه 100 بیمار نشان دادند که نمره آپگار در سزارین تحت بیهوشی عمومی کمتر از گروه سزارین تحت بیهوشی اسپینال است. این مطالعه نیز نتایج همسو با مطالعه ما را نشان داد. رسولی و همکاران نیز به نتیجه مشابهی رسیدند. این گروه نیز  نشان دادند که نمره آپگار بیهوشی عمومی کمتر از نوع اسپینال است. نتایج مطالعه ما با مطالعات چن و همکاران [25] ، یگنی و همکاران، مارتین و همکاران [26]و زهیر و همکاران [27]همسو بود.

علت کاهش نمره آپگار در بیهوشی عمومی در مطالعات مختلف به  افزايش مدت زمـان بيهوشـي در سـزارين بـه روش بيهوشـي عمومي نسبت داده شده است. بـا افزايش مدت زمان بيهوشي، آپگار كاهش می یابد كـه بـه دليـل افزايش عبور داروي بيهوشي از جفـت و اثـر تـضعيف كننـده تنفسي در نوزاد ميباشد . مقایسه بیلی روبین توتال در نوزادان به عنوان فرضیه ششم “بیلی روبین توتال در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” و هفتم” BE در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” بین دو گروه نشان داد که میانگین بیلی روبین توتال در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از میانگین بیلی روبین توتال نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی  از لحاظ آماری معنی دار نبود و لذا فرضیه ششم نیز مورد تایید قرار گرفت. دمیرانان و همکارانش به بررسی تاثیر نوع بیهوشی بر بیلی روبین نوزاد پرداختند. این گروه با مقیاسه بی حسی اسپینال، اپیدورال و بیهوشی استنشاقی نشان دادند که بیلی روبین مستقیم و کل در گروه های اسپینال و اپیدورال از نوع استنشاقی بالاتر بود و اختلاف آماری معنی درا داشت[28]. مطالعه اوذاکر و همکارانش [29] نیز نشان داد که بین دو گروه با بهیوشی عمومی و بی حسی اپیدورال از نظر سطح بیلی روبین و شیوع هایپربیلی روبینمی اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد که با مطالعه ما از منظر مقایسه بیهوشی عمومی با بی حسی اسپینال همسو بود. این گروه عنوان کردند هیچ رابطه قابل قبولی بین نوع بیهوشی و شیوع افزایش بیلی روبنی وجود ندراد. مطالعه ما نیز این ادعا را اثبات کرد. هر چند برخی مطالعات مشابه دیگر اذعان کردند که نوع بیهوشی ممکن است یک ریسک فاکتور برای هایپربیلی روبینمی باشد. هر چند بیهوشی باعث افزایش معنی دار در حد مداخله درمانی مانند فوتوتراپی نمی­گردد، ولی ممکن است بار زمان، زایمان و هزینه را افزایش دهد [28, 30-32]. مطالعه ما اختلافی از نظر نوع بیهوشی بر میزان بیلی روبین نشان نداد. لذا مطالعه ما نشان داد که استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی تاثیر معنی داری بر افزایش یا کاهش سطح بیلی روبین نوزاد ندارد. فرضیه هشتم  مربوط به مقایسه O2SAT  در نوزادان بود (O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد). نتایج این فرضیه را نیز اثبات کرد. بر اساس آزمون تی مستقل،   میانگین O2SAT در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی از لحاظ آماری معنی دار نبود.  ازگن[1] و همکارانش با مقایسه نوع بیهوشی عمومی و اپیدورال-اسپینال بر میزان اشباع اکسیژن نشان دادند که میزان اشباع اکسیژن در گروه دریافت کننده بی حسی اسپینال-اپیدورال از از گروه بیهوشی عمومی به طور معنی درای بالاتر است. اکسیژناسیون مغزی منطقه ای نیز در گروه دریافت کننده بی حسی اسپینال-اپیدورال از از گروه بیهوشی عمومی به طور معنی درای بالاتر بود [33]. مطالعه ما نیز میانگین اشباع بالاتر اکسیژن را در گروه بی حسی اسپینال در مقایسه با گروه بیهوشی عمومی نشان داد، با این تفاوت که اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود. مطالعات مشابه دیگر نیز نشان دادها ند که کودکانی که تحت بیهوشی عمومی متولد می شوند، اشباع اکسیژن پایین تری دارند و نیازمند زمان طولانی تری برای رسیدن به اشباع پایدار بیشتر از 85 درصد در مقایهس با بی حسی موضعی و همچنین زایمان واژینال هستند [34]. نتایج مشابه با نتایج مطالعه ما در مطالعات کاملین و همکاران [35] و داوسون و همکاران [36] به دست آمد.

این مطالعه در یک جامعه آماری مناسب انجام گردیدو لز نقاط قوت آتف مشارکت کامل تمامی بیماران شرکت کننهد در مطالعه بود. آنالیزها با دقت و صحت انجام گردید. نقطه ضعف این مطالعه تفاوت  معنی دار متغیهرای زیمنه ای سن و وزن در بین دو گروه مورد مطالعه بود.

نتیجه گیری

نتایج در مجموع نشان داد که تاثیر بی حسی موضعی اسپینال و بیهوشی عمومی بر گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین از نظر آماری یکسان است. هر چند با توجه به اختلاف معنی دار متغیهرای سن و جنس، پیشنهاد می گردد تا با یکسان سازی متغیرهای مذکور، در مطالعات اتی، نتایج این مطالعه راستی ازمایی گردد. از طرفی پیشنهاد می گردد تا بی حسی اسپینال و اپیدورال از نظر تاثیر بر گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین مقایسه گردد. همچنین پشنهاد می گردد تا سایر روش های بیهوشی از نظر تاثیر بر متغیرهای فوق با هم مقایسه گردند. پیشنهاد می گردد در کنار زایمان سزارین و نوع بیهوشی مورد استفاده، متغیرهای گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان با زایمان طبیعی یا واژینال نیز مقایسه گردد.

منابع

  1. Krishnan, L., N. Gunasekaran, and N. Bhaskaranand, Anesthesia for caesarean section and immediate neonatal outcome. Indian J Pediatr, 1995. 62(2): p. 219-23.
  2. Blickstein, I. and T. Green, Umbilical cord blood gases. Clinics in perinatology, 2007. 34(3): p. 451-459.
  3. Practice, A.C.o.O., ACOG Committee Opinion No. 348, November 2006: Umbilical cord blood gas and acid-base analysis. Obstetrics and gynecology, 2006. 108(5): p. 1319.
  4. Li, C.H., C.X. Zhu, and J. He, [Effects of general anesthesia for cesarean section on infants]. Zhonghua Fu Chan Ke Za Zhi, 2006. 41(3): p. 162-4.
  5. Krishnan, L., N. Gunasekaran, and N. Bhaskaranand, Neonatal effects of anesthesia for caesarean section. Indian J Pediatr, 1995. 62(1): p. 109-13.
  6. Havas, F., et al., Spinal anesthesia for elective cesarean section is associated with shorter hospital stay compared to general anesthesia. Agri, 2013. 25(2): p. 55-63.
  7. Umran, R. and Z. Al Khafagi, Short Term Neonatal Outcome following Spinal versus General Anesthesia for Repeated Elective Cesarean Section in Iraq. Vol. 15. 2012. 29-33.
  8. شيوا, ر., et al., مقايسه گازهاي خون بند ناف و آپگار نوزادان حاصل از زايمان طبيعي و سزارين به روش بيهوشي عمومي و بي حسي نخاعي.
  9. Nooripoor, S., et al., Comparison of the effects of general anesthesia and spinal analgesia on newborns’ Apgar score in cesarean section %J The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2015. 17(135): p. 1-8.
  10. K.S, S., COMPARISON OF APGAR SCORE IN NEONATES: SPINAL VERSUS GENARAL ANAESTHESIA FOR ELECTIVE CAESAREAN SECTION. Vol. 03. 2014. 538-543.
  11. Ratcliffe, F. and J. Evans, Neonatal wellbeing after elective caesarean delivery with general, spinal, and epidural anaesthesia. European journal of anaesthesiology, 1993. 10(3): p. 175-181.
  12. Loh, S., A. Woodworth, and G. Yeo, Umbilical cord blood gas analysis at delivery. Singapore medical journal, 1998. 39: p. 151-155.
  13. Jain, K., et al., A randomised comparison of the effects of low-dose spinal or general anaesthesia on umbilical cord blood gases during caesarean delivery of growth-restricted foetuses with impaired Doppler flow. European Journal of Anaesthesiology (EJA), 2013. 30(1): p. 9-15.
  14. Moslemi, F., Apgar scores and cord blood gas values on neonates from cesarean with general anesthesia and spinal anesthesia. Journal of Research in Clinical Medicine, 2013. 2(1): p. 11-16.
  15. Zohouri, D., S. Zarei, and A. Tavallaei, The Effect of Delivery Type on the Indices of Term Newborn Infants’ Umbilical Vein Blood Gas. International Journal of Medical Investigation, 2018. 7(1): p. 0-0.
  16. Moslemi, F., Apgar scores and cord blood gas values on neonates from cesarean with general anesthesia and spinal anesthesia. Journal of Analytical Research in Clinical Medicine, 2014. 2(1): p. 11-16.
  17. Kavak, Z.N., A. Başgül, and N. Ceyhan, Short-term outcome of newborn infants: spinal versus general anesthesia for elective cesarean section: A prospective randomized study. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology, 2001. 100(1): p. 50-54.
  18. Rahimi, R., Z. Akbarianrad, and Y. Zahed Pasha, The Effect of mode of delivery on the umbilical artery pH. Caspian Journal of Pediatrics, 2016. 2(1): p. 113-117.
  19. Pence, S., et al., The effect of delivery on umbilical arterial cord blood gases and lipid peroxides: comparison of vaginal delivery and cesarean section. Clinical and experimental obstetrics & gynecology, 2002. 29(3): p. 212-214.
  20. Yegin, A., et al., The effects of epidural anesthesia and general anesthesia on newborns at cesarean section. Turkish journal of medical sciences, 2003. 33(5): p. 311-314.
  21. Şendaǧ, F., et al., Comparison of Epidural and General Anaesthesia for Elective Caesarean Delivery According to the Effects on Apgar Scores and Acid‐Base Status. Australian and New Zealand journal of obstetrics and gynaecology, 1999. 39(4): p. 464-468.
  22. Miller, R., et al., Anesthesia, edition. USA, Churchill Living stone, 2000.
  23. Imtiaz, A., et al., Effect of spinal and general anaesthesia over APGAR score in neonates born after elective cesarean section. Vol. 9. 2010. 151-154.
  24. Drowning, J., P. Houlton, and A. Baeclay, Extra dural anaesthesia for cesarean section: a comparison with general anaesthesia. Br J Anaesth, 1997. 51(390): p. 4.
  25. Chen, Y., et al., Comparison of effects of general anesthesia and combined spinal/epidural anesthesia for cesarean delivery on umbilical cord blood gas values: A double-blind, randomized, controlled study. Medical science monitor: international medical journal of experimental and clinical research, 2019. 25: p. 5272.
  26. Martin, T., P. Bell, and O. Ogunbiyi, Comparison of general anaesthesia and spinal anaesthesia for caesarean section in Antigua and Barbuda. West Indian Medical Journal, 2007. 56(4): p. 330.
  27. Anaesthesiology, H.F. and J. Zahir, Maternal and neonatal outcome after spinal versus general anaesthesia for caesarean delivery. Ann Pak Inst Med Sci, 2011. 7(3): p. 115-8.
  28. Demiraran, Y., et al., Effect of anesthesiological strategies on neonatal bilirubin levels during cesarean section: a prospective and randomized trial. Arch Gynecol Obstet, 2011. 284(5): p. 1059-65.
  29. Ozcakir, H.T., et al., Different anesthesiologic strategies have no effect on neonatal jaundice. Arch Gynecol Obstet, 2004. 270(3): p. 179-81.
  30. Sims, D. and G. Neligan, Factors affecting the increasing incidence of severe non‐haemolytic neonatal jaundice. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology, 1975. 82(11): p. 863-867.
  31. Jouppilal, R., et al., Effect of segmental epidural analgesia on neonatal serum bilirubin concentration and incidence of neonatal hyperbilirubinemia. Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica, 1983. 62(2): p. 179-182.
  32. Ozcakir, H.T., et al., Different anesthesiologic strategies have no effect on neonatal jaundice. Archives of gynecology and obstetrics, 2004. 270(3): p. 179-181.
  33. Ozgen, Z.S.U., et al., Cesarean under general or epidural anesthesia: Does it differ in terms of regional cerebral oxygenation? Acta Anaesthesiologica Taiwanica, 2014. 52(4): p. 159-162.
  34. Rabi, Y., et al., Oxygen saturation trends immediately after birth. The Journal of pediatrics, 2006. 148(5): p. 590-594.
  35. Kamlin, C.O.F., et al., Oxygen saturation in healthy infants immediately after birth. The Journal of pediatrics, 2006. 148(5): p. 585-589.
  36. Dawson, J., et al., Pulse oximetry for monitoring infants in the delivery room: a review. Archives of Disease in Childhood-Fetal and Neonatal Edition, 2007. 92(1): p. F4-F7.

[1] Ozgen

مقايسه گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال

خلاصه

مقدمه: روشهای بیهوشی در جراحی سزارین، مزایا و معایبی برای مادر و نوزاد در پی دارد. در این مطالعه برای مقایسه بیهوشی عمومی و نخاعی، گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در این دو روش بیهوشی مورد بررسی قرار گرفت.

مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 200 بیمار کاندید سزارین (100بیمار با بیهوشی عمومی و 100 بیمار با بی حسی اسپینال) انجام شد. اطلاعات دموگرافیک جمع آوری شد. نمونه ها بلافاصله بعد از تولد نوزاد و بسته شدن بندناف از وريد نافي نوزاد در بیمارستان اکبرآبادی تهران گرفته شد. نوزادان مورد مطالعه وزن 4-5/2 كيلوگرم داشتند و از قبل هيچ مشكلي نداشتند . مادران مورد مطاله هیچ مشکل طبی و مامایی نداشتند و سن سن حاملگي آنها 40-37  هفته بود و جنین ان ها هم هیچ مشکلی نداشت.  FHR تا زمان سزارین نرمال بود. دو گروه مورد مطالعه از نظر تاثیر روش بیهوشی بر گازهـاي خـون و همچنین میانگین آپگـار دقيقه اول و پنجم محاسبه و مقايسه شد. برای آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید. سطح معنادار در تمام موارد 0،05 >P در نظر گرفته شد.

یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که در دو گروه بیحسی اسپینال و جنرال به ترتیب، میانگین PH برابر با 124/0  ± 26/7 و 096/0  ± 25/7،  میانگین PCO2 برابر با 55/14  ± 28/54 و 98/12  ± 20/54 ، میانگین HCO3 برابر با 88/8  ± 51/23 و 36/3  ± 01/23 ، میانگین PO2 برابر با75/17  ± 00/33 و 56/13  ± 25/33 ، میانگین آپگار برابر دقيقه اول و پنجم با 99/0  ± 15/8 و 28/1  ± 88/7 ، میانگین بیلی روبین توتال برابر با99/0  ± 15/8  و 28/1  ± 88/7، میانگین BE برابر با75/5  ± 34/3- و 09/4  ± 79/3- و میانگین O2SAT برابر با18/18  ± 44/53 و 27/19  ± 73/51 بود. هیچ یک از متغیرها بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار نشان ندادند.

نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که تاثیر دو روش بیهوشی عمومی و موضعی اسپینال بر شاخص های گازهای خون بند ناف و همچنین نمره آپگار نوزادان یکسان است .

کلمات كليدي: سزارین،آپگار، گازهای خون بند ناف ، بیهوشی عمومی، بی حسی اسپینال

Comparison of umbilical cord blood gases and first and fifth minute Apgar score of infants from elective cesarean section between general and spinal anesthesia

Abstract

Introduction: Anesthetic procedures in cesarean section have advantages and disadvantages for mother and infant. In this study, for comparing general and spinal anesthesia, umbilical cord blood gases and first and fifth minute Apgar score from the elective cesarean section were investigated in these two methods of anesthesia.

Materials and Method: This cross-sectional study was performed on 200 patients with cesarean section (100 patients with general anesthesia and 100 patients with spinal anesthesia). Demographic information was collected. Samples were taken immediately after birth and umbilical cord closure from the umbilical vein in Akbraabadi Hospital in Tehran. The neonates weighed 2.5-5 kg and had no problems. The studies mothers had no medical or midwifery problems and their gestational age was 37-40 weeks and their fetuses had no problems. FHR was normal until cesarean section. The two groups were compared in terms of the effect of anesthetic method on blood gases and Apgar score of the first and fifth minutes. Data analysis was performed by SPSS. Significant level was considered P <0.05.

Results: The results of the study showed that in the two groups of spinal and general anesthesia, the mean PH was 7.26 ± 124.03 and 7.25 ± 0.96, the mean PCO2 was 54.28 ± 14.55 and 98 54/20 ± 12, mean HCO3 was 23.51 ± 8.88 and 23.01 ± 36.3, PO2 mean was 33.3 ± 17.75 and 33.25 ± 13.56, the mean APGAR was 8.18 ± 0.99 and 7.88 ± 1.28 ,the mean of total bilirubin was 8.18 ± 0.99 and 7.88 ± 1.28, the mean BE was 3.34 ± 5.75, and 7.83 ± 1.87, the mean O2SAT was 53.44 ± 18.15 and 51.73 ± 19.29, respectively. None of the variables showed significant statistical differences between the two groups.

Conclusion: This study showed that the effect of both general and local spinal anesthesia on umbilical cord blood gases and also Apgar score of neonates is statistically the same.

Key words: Caesarean section, Apgar, Cord blood gas, General anesthesia, Spinal anesthesia

مقدمه

بررسي گازهاي خون بندناف به منظور ارزيـابي وضـعيت اكسيژناسيون، اسيد- باز و پاسخ جنـين بـه اسـترس زايمـان صورت ميگيرد. اسيدوز خفيف يك پديده فيزيولوژيك بـوده و در اين صـورت خطـري نـوزاد را تهديـد نمـيكنـد، لـيكن اسيدمي شديد ميتواند با افزايش مرگ و مير نوزادي و آسيب رشـد عـصبي نـوزاد همـراه باشـد  [1]. اسـتفاده از داروهـاي بيهوشي در سزارين بـه روش بـيحـسي نخـاعي يـا بيهوشـي عمومي به صورت مستقيم و غيرمستقيم نوزاد را تحـت تـأثير قرار داده و اين امر ميتواند به صـورت تغييراتـي در گازهـاي خون بنـدناف نـشان داده شـود [2, 3]. در سـزارين بـا بيهوشـي عمومي، اكثر داروها از جفت عبور كرده و اثر تـضعيف كننـده تنفسي در نوزاد دارند. ميزان تأثير بر روي جنين عمدتاً بستگي به مقدار دارو و زمان تجويز آن قبل از زايمان دارد. PH پـايين خون جنين (1/0 واحد كمتر از مادر) باعث تسهيل عبور يـك ماده از جفت و برداشت توسط جنين ميشود [4, 5]. پايين بودن PH بدان معني است كه داروهاي بازي ضعيف (داروهاي بيحسي موضعي، مخدرها) كه به صـورت غيريـونيزه از جفـت عبـور ميكنند، در گردش خون جنيني به صورت يونيزه خواهند بود و از آنجايي كه داروي يونيزه نميتواند به آساني از جفـت بـه سمت گردش خون مادر عبور كند، اين دارو بر خلاف تجمـع غلظتي در خون احتباس پيدا ميكند كه اين پديده به دام افتادن يونها خوانده ميشود كه ميتواند توجيه كنندة غلظـت بـالاي ليدوكايين در جنين در صورت وجود اسـيدوز ناشـي از زجـر جنين باشد [1]. در سزارين با روش بيحـسي نخـاعي، در صـورت عـدم استفاده صحيح از داروها با از كار انداختن سيـستم سـمپاتيك محيطي و افت فشار خون مادر همراه بوده و منجر بـه كـاهش جريان خون رحم، خونرساني جفت و هيپوكسمي و اسـيدوز جنين خواهد شد [6, 7]. با توجه به اهميت این موضوع و با توجه به مطالعات کمی که در این زمینه صورت گرفته است، این مطالعه با هدف مقايسه گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال انجام شد.

روش کار

در این مطالعه، با در نظر گرفتن خطای 05،0=α و توان 9/0 و در نظر گرفتن درصد ریزش ، و با توجه به مطالعه مشابه  [8]  برای هر گروه 100 نفر محاسبه گردید. معیارهای اصلی ورود به مطالعه عبارت بودندن از: تمامی بیماران تحت سزارین الکتیو با دو روش مذکور و نداشتن سابقه بیماری. معیار اصلی خروج از مطالعه: نیز  عدم رضایت بیمار بود. در این مطالعه مقطعی، پس از تاییدیه کمیته اخلاق پزشکی (ir.iums.fmd.rec.1396.9411290013) ، 200 نفر بيمار (100 نفر در هر گروه) در بازه زمانی سال 1397 با نمونه گیری تصادفی، وارد مطالعه شدند. فرم رضایت نمامه از افراد داوطلب گرفته شد.  اطلاعات دموگرافیک شامل سن، گراویتی، پاریتی، وزن، قد و نمایه توده بدنی جمع آوری شد. نمونه ها بلافاصله بعد از تولد نوزاد و بسته شدن بندناف از وريد نافي نوزاد در بیمارستان اکبرآبادی تهران گرفته شد. ابتدا سرنگ به هپارين آغشته گشته، هرگونه حباب هوا خالي می شود. نمونه مورد نظر گرفته شده و در ظرف محتوي يخ حداكثر بعد از 20-10 دقیقه به آزمايشگاه ارسال و توسط دستگاه گاز خون (مدل AVL995 Blood Gas Analyzer ) ارزیابی گردید.  PH، PCO2 ، HCO3 و PO2 خون بند ناف، میانگین آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان بررسی و ارزیابی شد. نوزادان مورد مطالعه وزن 4-5/2 كيلوگرم داشتند و از قبل هيچ مشكلي نداشتند. مادران مورد مطاله هیچ مشکل طبی و مامایی نداشتند و سن سن حاملگي آنها 40-37  هفته بود و جنین ان ها هم هیچ مشکلی نداشت.  FHR تا زمان سزارین نرمال بود. برای نمایش داده‌ها از شاخص‌های عددی و جداول فراوانی استفاده شد، به طوریکه داده ها برای متغیر‌های کمی به صورت ميانگين (± انحراف معيار) و برای متغیر‌های کیفی به صورت فراواني (درصد) نشان داده شده است. به طور کلی برای آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 16 استفاده گردید. سطح معنادار در تمام موارد 0،05 >P در نظر گرفته شد.

نتایج

در این مطالعه ابتدا نرمال بودن داده ها با استفاده از آزمون کولموگراف اسمیرنوف چک گردید که مقدار P value بالای 05/0 بود و تمامی داده ها حالت نرمال یا پارامتریک برقرار بود. در گام بعدی متغیر های دموگرافیک و base line مادران در دو گروه مورد نظر مقایسه شد. نتایج آن در جدول 1 نشان داده شده است.

نتایج در این مطالعه نشان داد که میانگین نمایه توده بدنی در مادران حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال برابر با 35/4  ± 07/35 و در در مادران حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال برابر با 45/8  ± 30/24بود که اختلاف مورد نظر در دو گروه از لحاظ آماری در این مطالعه معنی دار نبود(096/0).  میانگین سن  و وزن  مادران در دو گروه روش بی حسی اسپاینال و جنرال اختلافات  آماری معنی دار داشتند (017/0 و 028/0) ، ولی از نظر متغیر قد، اختلاف  معنی دار نبود(078/0).

در گام بعدی به آزمون فرضیات مختلف پرداخته شد. متغیرهای PH ، PCO2 ، HCO3 ،  PO2 ، آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین و  بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال با هم مقایسه شدند که نتایج در جدول 2 خلاصه شده است. با توجه به نتایج خلاصه شده در جدول 2، دوگروه در هیچ یک از متغیرهای مورد بررسی، اختلاف آماری معنی دار نشان ندادند.

جدول شماره -1- مقایسه متغیر های دموگرافیک و base line مادران در دو گروه اسپاینال و جنرال

                  گروه های مطالعه

متغیر ها

اسپاینال (100 نفر)جنرال (100 نفر)سطح معنی داری
سن (سال)79/5  ± 03/2886/6  ± 34/27017/0
گراویتی  (تعداد)58/1  ± 39/237/1  ± 43/2251/0
پاریتی (تعداد)07/1  ± 97/005/1  ± 11/1544/0
وزن (کیلوگرم)56/10  ± 65/7018/9  ± 38/73028/0
قد (سانتی متر)51/6  ± 51/16212/5  ± 47/162078/0
نمایه توده بدنی 35/4  ± 07/3545/8  ± 30/24096/0

جدول -2- مقایسه متغیرهای PH ، PCO2 ، HCO3 ،  PO2 ، آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم ، بیلی روبین و  بیلی روبین توتال و O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال

        گروه های مطالعه

متغیر ها

اسپاینال (100 نفر)جنرال (100 نفر)اختلاف میانگین (فاصله اطمینان)سطح معنی داری
PH  124/0  ± 26/7096/0  ± 25/7015/0  ± 013/0

(044/0 و 018/0-)

411/0
PCO2 (میلی متر جیوه)55/14  ± 28/5498/12  ± 20/54955/1  ± 076/0

(933/3 و 778/3-)

969/0
HCO3 (میلی متر جیوه)88/8  ± 51/2336/3  ± 01/23954/0  ± 502/0

(384/2 و 380/1-)

601/0
PO2 (میلی متر جیوه)75/17  ± 00/3356/13  ± 25/33272/2  ± 249/0-

(240/4 و 738/4-)

913/0
آپگار99/0  ± 15/828/1  ± 88/7163/0  ± 270/0

(591/0 و 051/0-)

099/0
بیلی روبین توتال (mg/dl)99/0  ± 15/828/1  ± 88/7997/0  ± 649/1

(627/3 و 328/0-)

101/0
بیلی روبین (mg/dl)75/5  ± 34/3-09/4  ± 79/3-709/0  ± 444/0

(844/1 و 955/0-)

532/0
O2SAT (درصد)18/18  ± 44/5327/19  ± 73/51889/2  ± 712/1

(41/7 و 99/3-)

554/0

بحث

این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر بیهوشی عمومی و بی حسی نخاعی بر گازهای خون بند ناف و همچنین نمره آپگار نوزادان انجام شد. فرضیه اول پژوهش این بود که: PH خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد. نتایج مربوط به این فرضیه نشان داد که میانگین PH در خون بند ناف نوزادان در دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی دار نداشت. لذا فرضیه اول پژوهش اثبات گردید. مطالعه ما با مطالعات مختلفی مانند مطالعه رفعتی و همکاران [8]، نوری پور و همکاران [9] و ساهانا و همکاران [10] همسو بود. این مطالعات نیز همسو با مطالعه ما نشان دادند که میانگین PH در خون بند ناف نوزادان در دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی دار ندارد. رتکلیف و همکارانش در مطالعه خون نشان دادند که PH در گروه بيحسي نخاعي در مقایسه با بیهوشی عمومی، به طور معنی داری کمتر است [11]. لذا مطالعه ما با این مطالعه همسو نبود. در مطالعه لوه و همکارانش [12]، با بررسی 153 مورد زایمان واژینال و 52 مودر زایمان سزارین، مشخص گردید که pH زایمان واژینال از سزارین بالاتر است و در زایمان سزارین، این عدد،بین نوع بی هوشی، اختلاف آماری معنی ندارد که از این منظر، با نتایج ما همخوانی داشت. جیان و همکارانش نیز با مقایسه بیهوشی عمومی و بی حسی نخاعی در زایمان سزارین نشان دادند که از نظر سطح pH، دو گروه اختلاف آماری معنی دار نداشتند [13]. این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. مسلمی و همکاران نیز همسو با مطالعه ما نشان دادند که اختلاف آماری معنی دار بین دو دو روش بی حسی اسپنال و بیهوشی عمومی از نظر pH خون بند ناف وجود ندارد[14] . نتایج مطالعه ظهوری و همکاران نشان داد که PH در گروه بيحسي نخاعي در مقایسه با بیهوشی عمومی، کمتر است، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود. لذا این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو نبود[15]. رفیعی و همکاران، اختلاف معنی درای بین دو گروه سزارین به روش بیهوشی عمومی و اسپینال از نظر pH مشاهده نکردند که با مطالعه ما همسو است.

فرضیه دوم پژوهش این بود که: PCO2 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد. نتایج مرتبط با این فرضیه نیز اثبات شد، به گونه ای که میانگین PCO2 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال و بیهوشی عمومی، اختلاف آماری معنی درا نشان ندادند. مطالعه جیان و همکارانش [13]نیز از نظر میانگین PCO2 اختلاف آماریی معنی دار نداشتند که با مطالعه ما همسو و سازگار بود. لوه و همکارانش [12]نشان دادند که میانگین PCO2 در زایمان واژینال از سزارین کمتر است و از نظر نوع بی حسی در سزارین، بین بیهوشی عمومی و اسپینال، اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد که نتایج بخش سزارین این گروه با نتایج مطالعه ما همسو بود. رسولی و همکارانش نیز به نتایج مشابه با فرضیه دوم ما رسیدند. این گروه نیز نشان دادند که میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال، اختلاف آماری معنی دار ندارد [16]. کاواک و همکارنش [17] در مطالعه خود نشان دادند که میانگین PCO2 در هر دو روش بی حسی اسپینال و عمومی، مشابه است و نوع بی حسی تاثیر معنی داری بر این متغیر ندارد که نتایج این گروه نیز با مطالعه ما همسو و همراستا بود. ظهوری و همکاران نیز نتایج مشابهی با مطالعه ما از منظر میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال به دست اوردند. رفیعی و همکاران به نتایج متفاوتی رسیدند و اختلاف معنی دار از نظر میانگین PCO2 در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال مشاهده کردند[15]. لذا این مطالعه با مطالعه ما همسو نبود.

فرضیه سوم  پژوهش با عنوان “HCO3 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” نیز با توجه به نتایج حاصل از مطالعه، تایید گردید، بدین معنی که میانگین HCO3 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از میانگین HCO3 نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال بیشتر بوده است ؛ ولی از لحاظ آماری معنی دار نبود. مطالعات مشابه مانند مطالعه رسولی و همکاران [16]، جیان و همکاران [13]، رفعتی و همکاران [8] و رحیمی و همکاران [18]، نتایج مشابهی را به دست آوردند و نشان دادند که نوع بی حسی در سزارین (عمومی، اپیدورال یا اسپینال) تاثیری بر میانگین HCO3 نوزادان ندارد. لوه و همکارانش [12] از نظر میانگین HCO3 بین دو روش سزارین و زایمان واژینال، اختلاف آماری معنی دار مشاهده کردند و نشان دادند که این میانگین در گروه واژینال کمتر از سزارین بود، ولی در روش سزارین، بین نوع بی حسی و  میانگین HCO3 اختلاف معنی دار مشاهده نکردند که این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. فرضیه چهارم با بررسی اختلاف PO2 خون بند ناف در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال نیز تایید گردید و این متغیر بین دو گروه مورد مطالعه، از نظر آماری اختلاف معنی دار نشان نداد، هر چند میانگین PO2 در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال ل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال کمتر بود. این اختلاف جزیی بین این دو روش می تواند ناشی از اکسیژن رسانی به مادر حین سزارین به روش بیهوشی عمومی باشد. در مطالعات مشابه نیز این اختلاف مشاهده گردید. در برخی مطالعات مانند مطالعه رفعتی و همکارانش، اختلاف مشاهده شده معنی دار بود که با مطالعه ما همسو نبود [8]. مطالعه پنس و همکارانش [19] نیز ار نظر میانگین PO2 در خون بند ناف نوزادان، اختلاف آماری معنی دار را بین دو روش بیهوشی عمومی و اپیدورال نشان دادند و حتی نشان دادند که  میانگین PO2 در بیهوشی عمومی به طور معنی درای از از زایمان طبیعی نیز بیشتر است. لذا نتایج این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو نبود. کاواک و همکارانش همسو با مطالعه ما نشان دادند که میانگین PO2 در بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال از نظر آماری یکسان و فاقد اختلاف معنی­دار است. یگین و همکارانش نیز با مقایسه بی حسی اپیدورال و بیهوشی عمومی به نتیجه مشابه با مطالعه ما رسیدند و از نظر میانگین PO2 ، بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار مشاهده نکردند [20]. سندگ و همکارانش نیز نشان دادند که بین بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال و اپیدورال در سزارین از نظر متغیر میانگین PO2، اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد [21]. لذا مطالعه ما نیز با مطالعه این گروه همخوانی داشت. فرضیه پنجم  مطالعه در رابطه با نمره آپگار دقایق اول و پنجم در نوزادان بود (آپگار دقيقه اول و دقيقه پنجم  در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد). نتایج مطالعه این فرضیه را نیز تایید کرد؛ بر اساس آزمون تی مستقل، میانگین آپگار در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی  از لحاظ آماری معنی دار نبود. میلر و همکارانش نیز نشان داد که نمره آپگار در بیهوشی عمومی از بی حسی موضعی کمتر است. این گروه نشان دادند که اختلاف مشاهده شده از نظر آماری نیز معنی دار است [22]. مطالعه ما نیز نمره پایین تر در بیهوشی عمومی رانشان داد، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود.  قلی زاده و همکارانش با بررسی تاثیر بی حسی ترکیبی اسپینال-اپیدورال و زایمان واژینال نشان دادند که نمره آپگار در زایمان طبیعی از سزراین نیز کمتر است و اختلاف آماری معنی دار دارد. ایماتیاز و همکارانش نیز با مقایسه بی حسی اسپینال با بیهوشی عمومی در سزارین نشان دادند که  بیمارانی که تحت بیهوشی عمومی قرار می گرند، نمره آپگار پایین تری در دقایق اول و پنجم از بی حسی اسپینال دارند، ولی اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود [23]. نتایج این مطالعه کاملا با مطالعه ما همسو بود. کریشنان و همکارانش نیز با مقایسه بیهوشی عمومی و بی حسی اسپینال نشان دادند که اختلاف آمار معنی دار بین نمره آپگار دقیقه اول بین دو گروه وجود ندارد، هر چند نوزادان متولد شده تحت بیهوشی عمومی مادر، نیاز بیشتری به جریان آزاد اکسیژن و کیسه و تهویه ماسک داشتند [24]. لذا نتایج این مطالعه نیز با مطالعه ما همسو بود. رفیعی و همکاران با مطالعه 100 بیمار نشان دادند که نمره آپگار در سزارین تحت بیهوشی عمومی کمتر از گروه سزارین تحت بیهوشی اسپینال است. این مطالعه نیز نتایج همسو با مطالعه ما را نشان داد. رسولی و همکاران نیز به نتیجه مشابهی رسیدند. این گروه نیز  نشان دادند که نمره آپگار بیهوشی عمومی کمتر از نوع اسپینال است. نتایج مطالعه ما با مطالعات چن و همکاران [25] ، یگنی و همکاران، مارتین و همکاران [26]و زهیر و همکاران [27]همسو بود.

علت کاهش نمره آپگار در بیهوشی عمومی در مطالعات مختلف به  افزايش مدت زمـان بيهوشـي در سـزارين بـه روش بيهوشـي عمومي نسبت داده شده است. بـا افزايش مدت زمان بيهوشي، آپگار كاهش می یابد كـه بـه دليـل افزايش عبور داروي بيهوشي از جفـت و اثـر تـضعيف كننـده تنفسي در نوزاد ميباشد . مقایسه بیلی روبین توتال در نوزادان به عنوان فرضیه ششم “بیلی روبین توتال در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” و هفتم” BE در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد” بین دو گروه نشان داد که میانگین بیلی روبین توتال در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از میانگین بیلی روبین توتال نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی  از لحاظ آماری معنی دار نبود و لذا فرضیه ششم نیز مورد تایید قرار گرفت. دمیرانان و همکارانش به بررسی تاثیر نوع بیهوشی بر بیلی روبین نوزاد پرداختند. این گروه با مقیاسه بی حسی اسپینال، اپیدورال و بیهوشی استنشاقی نشان دادند که بیلی روبین مستقیم و کل در گروه های اسپینال و اپیدورال از نوع استنشاقی بالاتر بود و اختلاف آماری معنی درا داشت[28]. مطالعه اوذاکر و همکارانش [29] نیز نشان داد که بین دو گروه با بهیوشی عمومی و بی حسی اپیدورال از نظر سطح بیلی روبین و شیوع هایپربیلی روبینمی اختلاف آماری معنی دار وجود ندارد که با مطالعه ما از منظر مقایسه بیهوشی عمومی با بی حسی اسپینال همسو بود. این گروه عنوان کردند هیچ رابطه قابل قبولی بین نوع بیهوشی و شیوع افزایش بیلی روبنی وجود ندراد. مطالعه ما نیز این ادعا را اثبات کرد. هر چند برخی مطالعات مشابه دیگر اذعان کردند که نوع بیهوشی ممکن است یک ریسک فاکتور برای هایپربیلی روبینمی باشد. هر چند بیهوشی باعث افزایش معنی دار در حد مداخله درمانی مانند فوتوتراپی نمی­گردد، ولی ممکن است بار زمان، زایمان و هزینه را افزایش دهد [28, 30-32]. مطالعه ما اختلافی از نظر نوع بیهوشی بر میزان بیلی روبین نشان نداد. لذا مطالعه ما نشان داد که استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی تاثیر معنی داری بر افزایش یا کاهش سطح بیلی روبین نوزاد ندارد. فرضیه هشتم  مربوط به مقایسه O2SAT  در نوزادان بود (O2SAT در نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در دو روش بی حسی جنرال و اسپاینال تفاوتی ندارد). نتایج این فرضیه را نیز اثبات کرد. بر اساس آزمون تی مستقل،   میانگین O2SAT در خون بند ناف نوزادان حاصل از سزارین الکتیو در روش بی حسی اسپاینال از روش بی حسی جنرال بیشتر بود، ولی از لحاظ آماری معنی دار نبود.  ازگن[1] و همکارانش با مقایسه نوع بیهوشی عمومی و اپیدورال-اسپینال بر میزان اشباع اکسیژن نشان دادند که میزان اشباع اکسیژن در گروه دریافت کننده بی حسی اسپینال-اپیدورال از از گروه بیهوشی عمومی به طور معنی درای بالاتر است. اکسیژناسیون مغزی منطقه ای نیز در گروه دریافت کننده بی حسی اسپینال-اپیدورال از از گروه بیهوشی عمومی به طور معنی درای بالاتر بود [33]. مطالعه ما نیز میانگین اشباع بالاتر اکسیژن را در گروه بی حسی اسپینال در مقایسه با گروه بیهوشی عمومی نشان داد، با این تفاوت که اختلاف مشاهده شده معنی دار نبود. مطالعات مشابه دیگر نیز نشان دادها ند که کودکانی که تحت بیهوشی عمومی متولد می شوند، اشباع اکسیژن پایین تری دارند و نیازمند زمان طولانی تری برای رسیدن به اشباع پایدار بیشتر از 85 درصد در مقایهس با بی حسی موضعی و همچنین زایمان واژینال هستند [34]. نتایج مشابه با نتایج مطالعه ما در مطالعات کاملین و همکاران [35] و داوسون و همکاران [36] به دست آمد.

این مطالعه در یک جامعه آماری مناسب انجام گردیدو لز نقاط قوت آتف مشارکت کامل تمامی بیماران شرکت کننهد در مطالعه بود. آنالیزها با دقت و صحت انجام گردید. نقطه ضعف این مطالعه تفاوت  معنی دار متغیهرای زیمنه ای سن و وزن در بین دو گروه مورد مطالعه بود.

نتیجه گیری

نتایج در مجموع نشان داد که تاثیر بی حسی موضعی اسپینال و بیهوشی عمومی بر گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین از نظر آماری یکسان است. هر چند با توجه به اختلاف معنی دار متغیهرای سن و جنس، پیشنهاد می گردد تا با یکسان سازی متغیرهای مذکور، در مطالعات اتی، نتایج این مطالعه راستی ازمایی گردد. از طرفی پیشنهاد می گردد تا بی حسی اسپینال و اپیدورال از نظر تاثیر بر گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان حاصل از سزارین مقایسه گردد. همچنین پشنهاد می گردد تا سایر روش های بیهوشی از نظر تاثیر بر متغیرهای فوق با هم مقایسه گردند. پیشنهاد می گردد در کنار زایمان سزارین و نوع بیهوشی مورد استفاده، متغیرهای گازهاي خون بندناف و آپگار دقيقه اول و پنجم نوزادان با زایمان طبیعی یا واژینال نیز مقایسه گردد.

منابع

  1. Krishnan, L., N. Gunasekaran, and N. Bhaskaranand, Anesthesia for caesarean section and immediate neonatal outcome. Indian J Pediatr, 1995. 62(2): p. 219-23.
  2. Blickstein, I. and T. Green, Umbilical cord blood gases. Clinics in perinatology, 2007. 34(3): p. 451-459.
  3. Practice, A.C.o.O., ACOG Committee Opinion No. 348, November 2006: Umbilical cord blood gas and acid-base analysis. Obstetrics and gynecology, 2006. 108(5): p. 1319.
  4. Li, C.H., C.X. Zhu, and J. He, [Effects of general anesthesia for cesarean section on infants]. Zhonghua Fu Chan Ke Za Zhi, 2006. 41(3): p. 162-4.
  5. Krishnan, L., N. Gunasekaran, and N. Bhaskaranand, Neonatal effects of anesthesia for caesarean section. Indian J Pediatr, 1995. 62(1): p. 109-13.
  6. Havas, F., et al., Spinal anesthesia for elective cesarean section is associated with shorter hospital stay compared to general anesthesia. Agri, 2013. 25(2): p. 55-63.
  7. Umran, R. and Z. Al Khafagi, Short Term Neonatal Outcome following Spinal versus General Anesthesia for Repeated Elective Cesarean Section in Iraq. Vol. 15. 2012. 29-33.
  8. شيوا, ر., et al., مقايسه گازهاي خون بند ناف و آپگار نوزادان حاصل از زايمان طبيعي و سزارين به روش بيهوشي عمومي و بي حسي نخاعي.
  9. Nooripoor, S., et al., Comparison of the effects of general anesthesia and spinal analgesia on newborns’ Apgar score in cesarean section %J The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2015. 17(135): p. 1-8.
  10. K.S, S., COMPARISON OF APGAR SCORE IN NEONATES: SPINAL VERSUS GENARAL ANAESTHESIA FOR ELECTIVE CAESAREAN SECTION. Vol. 03. 2014. 538-543.
  11. Ratcliffe, F. and J. Evans, Neonatal wellbeing after elective caesarean delivery with general, spinal, and epidural anaesthesia. European journal of anaesthesiology, 1993. 10(3): p. 175-181.
  12. Loh, S., A. Woodworth, and G. Yeo, Umbilical cord blood gas analysis at delivery. Singapore medical journal, 1998. 39: p. 151-155.
  13. Jain, K., et al., A randomised comparison of the effects of low-dose spinal or general anaesthesia on umbilical cord blood gases during caesarean delivery of growth-restricted foetuses with impaired Doppler flow. European Journal of Anaesthesiology (EJA), 2013. 30(1): p. 9-15.
  14. Moslemi, F., Apgar scores and cord blood gas values on neonates from cesarean with general anesthesia and spinal anesthesia. Journal of Research in Clinical Medicine, 2013. 2(1): p. 11-16.
  15. Zohouri, D., S. Zarei, and A. Tavallaei, The Effect of Delivery Type on the Indices of Term Newborn Infants’ Umbilical Vein Blood Gas. International Journal of Medical Investigation, 2018. 7(1): p. 0-0.
  16. Moslemi, F., Apgar scores and cord blood gas values on neonates from cesarean with general anesthesia and spinal anesthesia. Journal of Analytical Research in Clinical Medicine, 2014. 2(1): p. 11-16.
  17. Kavak, Z.N., A. Başgül, and N. Ceyhan, Short-term outcome of newborn infants: spinal versus general anesthesia for elective cesarean section: A prospective randomized study. European Journal of Obstetrics & Gynecology and Reproductive Biology, 2001. 100(1): p. 50-54.
  18. Rahimi, R., Z. Akbarianrad, and Y. Zahed Pasha, The Effect of mode of delivery on the umbilical artery pH. Caspian Journal of Pediatrics, 2016. 2(1): p. 113-117.
  19. Pence, S., et al., The effect of delivery on umbilical arterial cord blood gases and lipid peroxides: comparison of vaginal delivery and cesarean section. Clinical and experimental obstetrics & gynecology, 2002. 29(3): p. 212-214.
  20. Yegin, A., et al., The effects of epidural anesthesia and general anesthesia on newborns at cesarean section. Turkish journal of medical sciences, 2003. 33(5): p. 311-314.
  21. Şendaǧ, F., et al., Comparison of Epidural and General Anaesthesia for Elective Caesarean Delivery According to the Effects on Apgar Scores and Acid‐Base Status. Australian and New Zealand journal of obstetrics and gynaecology, 1999. 39(4): p. 464-468.
  22. Miller, R., et al., Anesthesia, edition. USA, Churchill Living stone, 2000.
  23. Imtiaz, A., et al., Effect of spinal and general anaesthesia over APGAR score in neonates born after elective cesarean section. Vol. 9. 2010. 151-154.
  24. Drowning, J., P. Houlton, and A. Baeclay, Extra dural anaesthesia for cesarean section: a comparison with general anaesthesia. Br J Anaesth, 1997. 51(390): p. 4.
  25. Chen, Y., et al., Comparison of effects of general anesthesia and combined spinal/epidural anesthesia for cesarean delivery on umbilical cord blood gas values: A double-blind, randomized, controlled study. Medical science monitor: international medical journal of experimental and clinical research, 2019. 25: p. 5272.
  26. Martin, T., P. Bell, and O. Ogunbiyi, Comparison of general anaesthesia and spinal anaesthesia for caesarean section in Antigua and Barbuda. West Indian Medical Journal, 2007. 56(4): p. 330.
  27. Anaesthesiology, H.F. and J. Zahir, Maternal and neonatal outcome after spinal versus general anaesthesia for caesarean delivery. Ann Pak Inst Med Sci, 2011. 7(3): p. 115-8.
  28. Demiraran, Y., et al., Effect of anesthesiological strategies on neonatal bilirubin levels during cesarean section: a prospective and randomized trial. Arch Gynecol Obstet, 2011. 284(5): p. 1059-65.
  29. Ozcakir, H.T., et al., Different anesthesiologic strategies have no effect on neonatal jaundice. Arch Gynecol Obstet, 2004. 270(3): p. 179-81.
  30. Sims, D. and G. Neligan, Factors affecting the increasing incidence of severe non‐haemolytic neonatal jaundice. BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology, 1975. 82(11): p. 863-867.
  31. Jouppilal, R., et al., Effect of segmental epidural analgesia on neonatal serum bilirubin concentration and incidence of neonatal hyperbilirubinemia. Acta obstetricia et gynecologica Scandinavica, 1983. 62(2): p. 179-182.
  32. Ozcakir, H.T., et al., Different anesthesiologic strategies have no effect on neonatal jaundice. Archives of gynecology and obstetrics, 2004. 270(3): p. 179-181.
  33. Ozgen, Z.S.U., et al., Cesarean under general or epidural anesthesia: Does it differ in terms of regional cerebral oxygenation? Acta Anaesthesiologica Taiwanica, 2014. 52(4): p. 159-162.
  34. Rabi, Y., et al., Oxygen saturation trends immediately after birth. The Journal of pediatrics, 2006. 148(5): p. 590-594.
  35. Kamlin, C.O.F., et al., Oxygen saturation in healthy infants immediately after birth. The Journal of pediatrics, 2006. 148(5): p. 585-589.
  36. Dawson, J., et al., Pulse oximetry for monitoring infants in the delivery room: a review. Archives of Disease in Childhood-Fetal and Neonatal Edition, 2007. 92(1): p. F4-F7.

[1]

دسته بندی : دسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Open chat